صدای سینمایی نادیدهها
سینما در ذات خود، آشکار کردن نادیدهها و بخشیدن صدا به ناشنیدههاست. حسام فرهمند این فلسفه را در هر قابی که میبندد، مجسم میکند. فیلمهای او فراتر از روایتهای ساده، پنجرهای به سوی مبارزات خاموش زندگی روزمره هستند؛ جایی که رئالیسم شاعرانه با حقیقت تلخ اجتماعی پیوند میخورد.
فرهمند که ابتدا در رشته مهندسی برق تحصیل میکرد، دریافت که مدارها و معادلات هرگز نمیتوانند جایگزین تپش قصههای انسانی شوند. او با نزدیک به دو دهه فعالیت در صنعت تبلیغات و کارگردانی بیش از ۱۰۰۰ کمپین، هنر روایتگری دقیق و انتقال احساسات عمیق در کوتاهترین زمان را آموخت. این پیشینه، به بزرگترین سرمایه سینمایی او بدل شد.
فرهمند نخستین تجربه کارگردانی بلند خود را با فیلم «رها» رقم زد؛ اثری که به بررسی موشکافانه شکافهای اقتصادی، بیتفاوتی اجتماعی و مفهوم تابآوری میپردازد. این فیلم به عنوان بیانیهای جسورانه و سازشناپذیر درباره گسستهای پنهان جامعه مورد تحسین قرار گرفت.
نگاهی به اتمسفر و فضای فیلم «رها».
آندریاس اونگربوک در نقد خود برای «ایژین مووی پالس»، فیلم رها را به خاطر گذار نرم از رئالیسم اجتماعی به ملودرام نوآر ستایش میکند و نخستین اثر حسام فرهمند را «فیلمی گیرا و از نظر احساسی قدرتمند» میخواند. او بازیهای قوی بازیگران—بهویژه شهاب حسینی—و روایت ارگانیک داستان را که بازتابدهنده بهترین سنتهای سینمای ایران است، برجسته میکند.
مطالعه نقد کامل
ورونیکا نولیچدل در مجله سینمایی ایتالیایی Taxidrivers، فیلم «رها» را یک شروع عمیقاً صمیمی و اخلاقگرایانه توصیف میکند. او فیلم فرهمند را تأملی بر مفهوم «ترمیم» میداند؛ نه فقط ترمیم اشیا، بلکه ترمیم روابط، کرامت و تعادل شکننده میان عدالت و ضرورت. این نقد بازیها و ترکیب ظریف درام خانوادگی با نقد اجتماعی را میستاید.
مطالعه نقد (ایتالیایی)پس از موفقیت فیلم «رها»، حسام فرهمند در پروژه سینمایی بعدی خود بار دیگر با شهاب حسینی (برنده جایزه بهترین بازیگر جشنواره کن) همکاری میکند.
«پتک» یک درام اجتماعی به تهیهکنندگی شهاب حسینی و نویسندگی محمدعلی حسینی است. شهاب حسینی با اشاره به دوستی ۲۰ ساله با فرهمند، سینمای او را «تبدیل بغضهای فروخورده به فیلمنامهای قدرتمند» توصیف میکند.













